plana göre öğlen vakitlerinde buradan yola çıkıp istanbula varacak,akşam 5 buçuk gibi eşim toplantısına girip çıkacak ve gecemizi de arkadaşlarımızla güzel bir yemek yiyerek taçlandıracak geceyi onlarda geçirecek ve ertesi sabah dönecektik. ama sametin meme emmesi , üstüne üstlük geceleri meme emerek uyuması ve hatta yanımda uyumaya alışkın olması ve o güne kadar hiçbir yerde bensiz kalmamış olması benim gayet katmerli gitmek istememe sebeplerimdi .
sonuç ne mi oldu? gittim :)
istanbul'a vardığımızda sanki hayatımda daha önce istanbul'a hiç gitmemişiz gibi olduk. samet doğduktan sonra baş başa hiç bir yere gitmedik çünkü .süper bir duyguydu çok özlemişim.
ertesi sabah telefonda binbir duayla aradım k.valideyi , ve samet beyefendisi gece yalnızca 1 kere uyanmış o da kendi kendine değil k.valide bizim oğlan çok terleyince havlu koymak için galiba biraz müdahale etmiş bizim sıpa uyanmış ve geri uyumuş . ben hem şok hem sevindirik oldum :))
gerçi benim oğlanın şöyle bir huyu var ; arkadaş yanında ben olduğum zaman meme aşığı kesiliyor ama ben yanında olmadığım zaman sabahtan akşama kadar anneannesinde ya da babaannesinde gayet güzel kalıyor (bazen oyunbozanlık yaptığı anları pas geçiyorum ,çocuktur anı anını tutmaz diyerekten :)) demek ki geceleri de kalabiliyormuş.
bu gece bırakma hadisemizin 2. sini de eşimle gene şehir dışına zorunlu bir yemeğe katıldığımız ve gece 3 te ancak evimize varabildiğimiz zaman yani 2 hafta önce yaşadık,ve sonuncusunu yani 3. sünü de yılbaşı gecesi...
valla ben kendimi aştım . böyle 1 gün 1 gün bırakınca bir sakıncasını yaşamadık biz .tabbiki hher çocuk farklı ,kendine özgü . ama sürekli olmamak kaydıyla ayda 1 kere ya da 2 kere bırakabilirim diye düşünüyorum...inşllaah memmeden kesmemde de bu durum işime yarar .
işte böyle hanımlar . çocuklar asla dediğimiz bazı olaylarda bizi bir güzel şaşırtabiliyorlarmış. en azından benim için durumlar bu yönde gelişti :)
sevgiyle kalın.
